دختر کوچولو و پدرش از رو پلی می‌گذشتن.

پدر یه جورایی می‌ترسید، واسه همین به دخترش گفت: عزیزم، لطفا دست منو بگیر تا نیوفتی تو رودخونه.

دختر کوچیک گفت: نه بابا، تو دستِ منو بگیر.

پدر که گیج شده بود با تعجب پرسید: چه فرقی می‌کنه؟

دخترک جواب داد: اگه من دستت رو بگیرم و اتفاقی برام بیوفته، امکانش هست که من دستت رو ول کنم. اما اگه تو دست منو بگیری، من، با اطمینان می‌دونم هر اتفاقی هم که بیفته، هیچ وقت دستم رو ول نمی‌کنی.

در هر رابطه دوستی‌ای، ماهیت اعتماد به قید و بندهایش نیست؛ به عهد و پیمان‌هایش است. پس دست کسی را که دوست داری بگیر، به جای اینکه توقع داشته باشی اون دست تو را بگیرد.....!!!

ادامه مطلب را مطالعه کنید. 

ادامه مطلب رو بخونید امید که بهره کافی ببرید.

روزی اسب كشاورزی داخل چاه افتاد. حیوان بیچاره ساعت‌ها به طور ترحم انگیزی ناله می‌كرد. بالاخره كشاورز فكری به ذهنش رسید. او پیش خود فكر كرد كه اسب خیلی پیر شده و چاه هم در هر صورت باید پر شود. او همسایه‌ها را صدا زد و از آنها درخواست كمك كرد. آن ها با بیل در چاه سنگ و گل ریختند. اسب ابتدا كمی ناله كرد، اما پس از مدتی ساكت شد و این سكوت او به شدت همه را متعجب كرد. آنها باز هم روی او گل ریختند. كشاورز نگاهی به داخل چاه انداخت و ناگهان صحنه‌ای دید كه او را به شدت متحیر  كرد.

با هر تكه گل كه روی سر اسب ریخته می‌شد اسب تكانی به خود می‌داد، گل را پایین می‌ریخت و یك قدم بالا می‌آمد. همین طور كه روی او گل می‌ریختند ناگهان اسب به لبه چاه رسید و بیرون آمد.

زندگی در حال ریختن گل و لای برروی شماست. تنها راه رهایی این است كه آنها را كنار بزنید و یك قدم بالا بیایید. هریك از مشكلات ما به منزله سنگی است كه می‌توانیم از آن به عنوان پله‌ای برای بالا آمدن استفاده كنیم با این روش می‌توانیم از درون عمیقترین چاه‌ها بیرون بیاییم.

سلام دوستان عزیز همراهم، لطفا قبل از باز کردن ادامه مطلب سئوال زیر را خوانده و روی آن عمیقا تامل کنید. همیشه شاد و سرفراز باشید

چند بار به خاطر درخشش کاذب ... از پیمودن راه خود بازمانده‌ایم؟

باران عشق خداوند بر دلهایتان مداوم باد

تقدیم با عشق بیکران

کرگدن بودن خوب ....؟؟؟

فرض کنید زندگی همچون یک بازی است. قاعده این بازی چنین است که بایستی پنج توپ را در آن واحد در هوا نگهدارید و مانع افتادنشان بر زمین شوید. جنس یکی از آن توپها از لاستیک بوده و باقی آنها شیشه‌ای هستند. پر واضح است که در صورت افتادن توپ پلاستیکی بر روی زمین، دوباره نوسان کرده و بالا خواهد آمد، اما آن چهار توپ دیگر به محض برخورد، کاملا شکسته و خرد میشوند. او در ادامه میگوید: "آن چهار توپ شیشه‌ای عبارتند از خانواده، سلامتی، دوستان و روح خودتان و توپ لاستیکی همان کارتان است. كار را بر هیچ یك از عوامل فوق ترجیح ندهید، چون همیشه كاری برای كاسبی وجود دارد ولی دوستی كه از دست رفت دیگر بر نمی‌گردد، خانواده‌ای كه از هم پاشید دیگر جمع نمی‌شود،‌ سلامتی از دست رفته باز نمی‌گردد و روح آزرده دیگر آرامشی ندارد.

برایان دایسون

تقدیم با مهر

یادمان باشد به دل کوزه آب، 

که بدان سنگ شکست

بستی از روی محبّت بزنیم 

تا اگر آب در آن سینه پاکش ریزند، 

آبرویش نرود ...

یادمان باشد فردا حتما، 

ناز گل را بکشیم 

حق به شب بو بدهیم 

و نخندیم دیگر به ترکهای دل هر گلدان 

و به انگشت نخی خواهیم بست، 

تا فراموش نگردد فردا ...

زندگی شیرین است! 

زندگی باید کرد ...

و بدانیم که شبی، 

خواهم رفت

و شبی هست که نباشد پس از آن، 

فردایی ...

فروغ فرخزاد

بازهم از مسیحا برزگر، و زیبا مثل همیشه

شب یلدای همگی پیشاپیش مبارک. از تو دوست خوبم یاسین بخاطر ارسال این مطلب زیبا هم تشکر میکنم.

سلام خدمت همه دوستان و عذر تقصیر بابت کوتاهی در آپ کردن وبلاگ. مطلب بسیار قشنگی است که دوست خوبی بنام شوریده برام ارسال کرده و دلم نیومد به دست دوستدارانش نرسونم. التماس دعا

هوا بدجورى توفانى بود و آن پسر و دختر كوچولو حسابى مچاله شده بودند. هر دو لباس هاى كهنه و گشادى به تن داشتند و پشت در خانه مى‌لرزيدند. پسرك پرسيد:«ببخشين خانم! شما كاغذ باطله دارين»
كاغذ باطله نداشتم و وضع مالى خودمان هم چنگى به دل نمى‌زد و نمى‌توانستم به آنها كمك كنم. مى‌خواستم يك جورى از سر خودم بازشان كنم كه چشمم به پاهاى كوچك آنها افتاد كه توى دمپايى‌هاى كهنه كوچكشان قرمز شده بود. گفتم: «بيايين تو يه فنجون شيركاكائوى گرم براتون درست كنم.» آنها را داخل آشپزخانه بردم و كنار بخارى نشاندم تا پاهايشان را گرم كنند. بعد يك فنجان شيركاكائو و كمى نان برشته و مربا به آنها دادم و مشغول كار خودم شدم. زير چشمى ديدم كه دختر كوچولو فنجان خالى را در دستش گرفت و خيره به آن نگاه كرد. بعد پرسيد: «ببخشين خانم! شما پولدارين» نگاهى به روكش نخ نماى مبل‌هايمان انداختم و گفتم: «من اوه... نه!» دختر كوچولو فنجان را با احتياط روى نعلبكى آن گذاشت و گفت: «آخه رنگ فنجون و نعلبكى‌اش به هم مى‌خوره.» آنها درحالى كه بسته‌هاى كاغذى را جلوى صورتشان گرفته بودند تا باران به صورتشان شلاق نزند، رفتند. فنجان‌هاى سفالى آبى رنگ را برداشتم و براى اولين بار در عمرم به رنگ آنها دقت كردم. بعد سيب زمينى‌ها را داخل آبگوشت ريختم و هم زدم. سيب زمينى، آبگوشت، سقفى بالاى سرم، همسرم، يك شغل خوب و دائمى، همه اينها به هم مى‌آمدند. صندلى‌ها را از جلوى بخارى برداشتم و سرجايشان گذاشتم و اتاق نشيمن كوچك خانه مان را مرتب كردم. لكه هاى كوچك دمپايى را از كنار بخارى، پاك نكردم. مى‌خواهم هميشه آنها را همان جا نگه دارم كه هيچ وقت يادم نرود چه آدم ثروتمندى هستم.

ماريون دولن

دوستان عزیز، مدتیه که با آثار چند استاد معنوی آشنا شدم که برام بسیار مفید ارزشمند بوده. استاد مسیحا برزگر، اکهارت تله و دن میگل روییز. در مورد آقای دن میگل روییز خیال دارم اول به معرفی ایشون بپردازم و در ادامه بخشی از مطالب زیبای دو کتاب صدای سکوت و میثاق رو برای آشنایی و استفاده شما اینجا قرار بدم. پس در ادامه مطلب مختصری از شرح حال ایشون رو از کتاب چهار میثاق مطالعه کنید.

یه مطلب قشنگی از استاد بزرگ مسیحا برزگر از کتاب رقص زندگی ایشون براتون انتخاب کردم که خودم خیلی لذت بردم. امیدوارم شما هم لذت ببرید.